Hoe kom je tot doen?

En meer dingen die er toe doen…

Yoga IbizaIk moet iets opbiechten.
Ik heb er last van. Niet tot werk kunnen komen.

Plannen genoeg, boekjes vol ideeën, maar uitvoering ho maar.

Er blijkt een hele simpele oplossing voor. Maar ik dacht daarvoor een Yoga week op Ibiza nodig te hebben. Vorige week was het zover. Fantastisch weer, nieuwe mensen, geweldige uitzichten.

Een schriftje mee voor de onvermijdelijke brainwave die zou gaan komen.

Na bijna een week bekruipt me een onbestendig gevoel. Het schriftje blijft leeg. Het doel om met concrete stappen terug te komen lijkt onbereikbaar.

En dan in het vliegtuig gebeurt het. Mijn hoofd stroomt vol. Ik grijp naar mijn schriftje…

Nergens een pen te bekennen.

Paniek!

Mijn onbekende enigszins mollige buurvrouw ziet dat de nood hoog is, duikt naar de grond, komt even vast te zitten tussen haar eigen stoel en de stoel van haar voorganger om vervolgens met een vuurrood hoofd en een pen naar boven te komen.

Hoe blij kan je zijn met een afgekloven blauwe plastic BIC pen. 

Thuisgekomen sta ik nog geen uur later met honderden gillende kinderen in een tunnel. De avond 4 daagse is begonnen.

Een harde landing.

Na een paar avonden en nachten zijn alle goede bedoelingen naar de achtergrond verdwenen. Ik pak mijn schriftje en begin te lezen. Wat ik lees verbaast me.

Ergens verwacht ik grote dromen en een to do lijstje. Maar er is geen grote droom en geen to do lijstje. Het zijn bestaande ideeën omgezet in een paar hele kleine heldere eerste stappen. Zonder een uitgedacht eindresultaat.

Er staat ook een intentie bij:
Vertrouw op het proces.
Niet wachten tot het is uitgewerkt en alles perfect is.
De belangrijkste stap om verder te komen is DOEN…. 

Hoe je dat moet doen? Kijk even dit filmpje.

Dus ook ik ga nu doen, wat ik al een lange tijd wil doen. Een DOEN omgeving creëren. Met een groep mensen op een mooie plek, weg van je dagelijkse beslommeringen. Waarbij je volledig toegewijd bent aan datgene wat je altijd nog wil doen. Een boek (af)maken of schrijven, een training ontwikkelen, vrij werk creëren, nieuwe website opzetten, een project starten,  etc. etc. Een werkretraite dus. Te beginnen in september in Nederland.

Nee veel verder is het idee nog niet uitgewerkt. Geen onderzoek naar wat er al is, geen gedachten over hoe het er precies uit moet zien. Wel een aantal uitgangspunten. Iedereen die meegaat, gaat werken aan zijn of haar project. Los van de dagelijkse beslommeringen. Iets gedaan krijgen wat thuis op kantoor of in de studio vaak niet lukt. Daarnaast zijn er mogelijkheden om te delen, reflecteren en elkaar te helpen. Veel natuur en weinig prikkels van buiten af. Ik denk aan een paar dagen tot een week in eerste instantie in Nederland, later kan het altijd nog in het buitenland.

En omdat alles nog open staat ben ik heel benieuwd naar waar jij aan denkt bij een werkretraite.

Zou het iets voor je zijn? Wat zou je willen, wat zijn je ideeën daarbij? Wat moet erin zitten?  Weet je een leuke naam ervoor,  etc. etc. Laat het me hieronder weten.

 

Deel op Facebook

4 thoughts on “Hoe kom je tot doen?

  1. Mooi blog Sacha, bij mij komen de beste ideeën ook vaak tijdens of na een moment van ontspanning. Niet te ver vooruit denken en al doende leren en stap voor stap verder komen werkt voor mij het beste. Veel plezier bij het organiseren van de retraite, klinkt fijn.

  2. Een goede ruimte zou kunnen zijn Samaya in Werkhoven. Ligt in het midden van het land en biedt gelegenheid tot terugtrekken en samenzijn en is prachtig qua natuur!

  3. Ha Lucy, dankjewel voor je reactie.
    Ik zie het inderdaad ook voor me dat er mogelijkheden zijn om heel rustig zelf aan het werk te gaan, daar heb ik zelf ook behoefte aan. Moet ik idd ook rekening mee houden bij het zoeken naar een ruimte.

  4. Leuk stuk, Sacha, ik kon helemaal met je meevoelen in je pennenjacht. Mooi hoe je pas las wat je schreef na het schrijven.
    Ik vind het een mooi idee en denk dat veel mensen zo’n omgeving fijn zouden vinden.
    Ik kan zelf het best alleen werken als ik ideeën uitwerk, maar dat zou in een kloosterachtige opzet goed kunnen. Werken in je cel als je alleen wilt werken en in een gezamenlijke ruimte als je daar behoefte aan hebt. Past ook goed bij het retraite-gevoel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>